over mij

MIJN VERHAAL

Deze kwetsbaarheid tonen?
In de topsport is dat geen optie, voelde ik. 

Basketball (ja, met dubbele “l”) is mijn sport.

Tien jaar op hoog niveau gespeeld.
Vijf jaar Nederlands team.

Eindeloos trainen. Reizen. Presteren.
Grenzen verleggen.
Alles voor de sport.

Topsport is een fantastische wereld mals je ervan houdt,
maak je van je passie je leven.

Maar topsport is ook hard.

Ik leerde incasseren.
Kritiek, wissels, schreeuwende aanwijzingen, teleurstelling, jezelf herpakken terwijl je eigenlijk nog baalt van de vorige actie.

Van buiten leek ik sterk. En dat was ik ook. Doorzetten dat kon ik.

Alleen zag bijna niemand hoeveel er vanbinnen gebeurde.

Ik kon na een training of wedstrijd alles opnieuw afspelen.
Wat zei de coach precies? Waarom werd ik gewisseld?
Waarom maakte ik die keuze? Was ik wel goed genoeg?
Hoorde dit erbij, of lag het aan mij?

Deze kwetsbaarheid tonen?
In de topsport is dat geen optie, voelde ik.
Dus ik loste het zelf op.
Met humor. Zelfspot. Nog harder werken. Nog beter mijn best doen.

Alleen: de ruis ging daar niet echt van weg.

Pas later begreep ik hoeveel energie dat kost. Niet alleen fysiek trainen vraagt energie,
maar ook jezelf steeds overeind houden, twijfels wegdrukken en doen alsof het niets met je doet.

Na mijn sportcarrière ontdekte ik hoe sterk hoofd en lichaam samenwerken.
En vooral: hoe veel ruimte er ontstaat als je niet om spanning, twijfel of blokkades heen werkt,
maar ze serieus aankijkt.

HOOFD & LICHAAM

DIT IS WAAR IK NU INGRIJP

Tijdens mijn sportcarrière had deze kennis mij enorm geholpen.
Maar die kwam pas daarna.

Ik leerde hoe hoofd en lichaam samenwerken onder druk.
En vooral: hoe vaak we proberen het  zelf te fixen…
zonder te begrijpen wat er écht gebeurt.

Als ik dat toen had geweten,
had ik mezelf een hoop twijfel bespaard.

Ik had meer vertrouwd op wat ik voelde.
Andere keuzes gemaakt.
Vrijer gespeeld.

Ik kijk er niet met spijt op terug.
Maar wél met het besef:
dit kan anders.
Niet later repareren.
Eerder doorbreken.

En bij Full Focus Athlete valt alles samen.

Mijn topsportverleden.
Mijn werk als coach.
En mijn fascinatie voor het moment waarop het omslaat.

Niet nóg meer discipline.
Niet harder pushen.

Maar zichtbaar maken wat daar gebeurt 
en wat nodig is om het te doorbreken.
zodat er weer ruimte komt om vrij te presteren.

Geen pleisters. Werk op de kern.

HEt RENDEMENT gaat OMHOOG

MIJN VISIE

Mentale veerkracht is geen luxe.
Het is ook geen extraatje voor als er tijd over is.

Het ís topsport.

Iedereen weet dat het belangrijk is.
Maar in de praktijk blijft het vaak hangen bij algemene tips: ademhalen, visualiseren, positief denken, focus houden.
Prima als hulpmiddel.
Alleen niet genoeg als er onder druk echt iets blokkeert.

Dan moet je niet harder roepen aan de buitenkant.
Dan moet je kijken naar wat er vanbinnen gebeurt.

Wat mij betreft hoort mentale begeleiding in topsport net zo vanzelfsprekend te zijn als krachttraining, voeding en fysiotherapie. Niet omdat sporters kwetsbaar zijn, maar omdat presteren onder druk alles vraagt: hoofd, lijf, gevoel, gedrag en omgeving.

Daarom werk ik niet met pleisters.
Ik werk op de kern.

Zodat jonge topsporters niet pas achteraf denken: had ik dit maar eerder serieus genomen.

WAAR IK VOOR GA

mijn MISsie

Het zichtbaar maken wat prestaties onder druk blokkeert,
niet om daar zwaar in te blijven hangen,
maar juist om het vrij te maken.

Want wat je blijft negeren, blijft energie trekken.
Wat je aankijkt met aandacht en respect, kan veranderen.

Dan hoeft spanning niet langer de tegenstander te zijn.
Dan wordt twijfel informatie.
Dan wordt onrust een ingang.
Dan gaat je hoofd weer mééwerken in plaats van tegenwerken.

Niet door mentale ruis weg te duwen.
Niet door nóg meer controle.
Maar door te begrijpen wat er gebeurt
op het moment dat het omslaat
en wat nodig is om dat te doorbreken.

Zodat alles wat een sporter erin stopt:
de uren, energie, discipline en passie,
niet blijft hangen in potentie,
maar zichtbaar wordt wanneer het telt.